กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 316 รับไม่ได้
“เจ้าคนตัวเล็กดำๆ คนนี้คือลิเบอโร่คนใหม่ของเซโจงั้นเหรอ?”
“ยอดไปเลย เพิ่งเคยเห็นหน้ากันครั้งแรกก็รับลูกเสิร์ฟของรุ่นพี่โกชิกิได้แล้ว—”
วาชิโจ ทันจิ มีสีหน้าเคร่งเครียด
เดิมทีในสายตาของเขา แม้เซโจที่คว้าแชมป์การแข่งขันวอลเลย์บอลมัธยมปลายฤดูใบไม้ผลิเมื่อปีที่แล้ว ก็ยังเป็นทีมที่มีจุดอ่อนอย่างเห็นได้ชัด แน่นอนว่าทีมระดับมัธยมปลายต่างก็มีสไตล์เป็นของตัวเอง ไม่มีทีมไหนที่จะทำได้สมบูรณ์แบบไปเสียทุกด้าน
อาโอบะโจไซในตอนนั้น ฝ่ายรุกมีผู้เล่นระดับสตาร์อย่างคาเอเดฮาระ ไทจิ และโออิคาวะ โทรุ แต่ฝ่ายรับอย่างวาตาริ ชินจิ กลับธรรมดามาก วิธีของเซโจคือการเสริมการบล็อกเพื่อลดความกดดันในการรับบอล ในขณะเดียวกันวิงสไปเกอร์คนอื่นๆ นอกจากคาเอเดฮาระ ไทจิ ก็มักจะเน้นไปที่เกมรับมากกว่า
หลังจากที่พวกปีสามเรียนจบไป ความกดดันในฝ่ายรุกของเซโจก็เพิ่มมากขึ้น และในขณะเดียวกันฝ่ายรับก็เผยให้เห็นปัญหาไม่น้อย เพราะทั้งการบล็อกและการรับบอลต่างก็ขาดเสาหลักของทีมคอยค้ำจุน
ดังนั้น ในรอบชิงชนะเลิศของการแข่งขันระดับจังหวัด การที่เซโจจะแพ้ให้กับดาเตะโคจึงเป็นเรื่องที่โค้ชวาชิโจคาดเดาเอาไว้แล้ว จะพูดให้ถูกก็คือ
การที่เซโจยังสามารถรักษาความสูสีของเกมไปจนถึงช่วงท้ายเซ็ตที่สองได้โดยพึ่งพาเพียงคาเอเดฮาระ ไทจิ ต่างหากที่ทำให้เขารู้สึกตกใจอยู่บ้าง
ในจุดนี้ วาชิโจ ทันจิ เชื่อว่าอิริฮาตะ โนบุเทรุ ก็น่าจะมีความคิดเห็นแบบเดียวกันกับตน