กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 311 เป้าหมายคือการเอาชนะคาเอเดฮาระ ไทจิ
“อ๊ากกกก ขอโทษครับ!” โคงาเนะงาวะ คันจิ โค้งตัวที่สูงใหญ่ถึง 193 ซม. ของเขาลงอย่างสุดซึ้ง
ภายในโรงยิมของดาเตะโค มีเสียงตะโกนดังขึ้นเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ของวันนี้
บรรดาสมาชิกทีมที่รวมตัวอยู่รอบ ๆ โคงาเนะงาวะ คันจิ ต่างพากันเงยหน้ามองเพดานพลางพึมพำว่า “อ่า แย่แล้วสิเนี่ย.....”
โอนากาวะ ทาโร่ “แบบนี้มันตกลงมาเองไม่ได้หรอกนะ”
โอบาระ ยูทากะ “ฉันเคยเห็นแต่ลูกบาสติดห่วง เพิ่งเคยเห็นลูกวอลเลย์บอลติดแบบนี้ก็คราวนี้แหละ”