กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 277 แบบนี้ก็ได้เหรอ?!
“รีบปรับสภาพจิตใจเร็วเข้า! ปรับสภาพจิตใจซะ!!”
เสียงตะโกนร้องเรียกอย่างร้อนรนของกองเชียร์ดังก้องไปทั่วบริเวณ เซ็ตแรกจบลง อิตาจิยามะพ่ายแพ้ไปด้วยคะแนนที่ห่างกัน 5 แต้ม การพ่ายแพ้ในเซ็ตแรกเป็นเรื่องที่แทบจะไม่เคยเกิดขึ้นเลยในการแข่งขันของอิตาจิยามะ แต่ที่สำคัญไปกว่านั้นคือช่องว่างของคะแนนนี้ราวกับภูเขาลูกใหญ่ที่กดทับลงบนจิตใจของกองเชียร์อิตาจิยามะ
“ทำไมฉันรู้สึกว่าคนที่โรงเรียนจะกดดันมากกว่าพวกเราอีกนะเนี่ย—” นิชิมูระ ฮิโรยูกิเหลือบมองกองเชียร์ด้านบนแล้วถอนหายใจเบาๆ
“ก็ใครใช้ให้นายทำตัวหัวร้อนล่ะ ทุกคนเห็นแค่สิ่งที่เกิดขึ้นในสนาม แต่ไม่รู้หรอกว่าในใจนายคิดอะไรอยู่” อีซึนะ สึคาสะกลับมาที่ม้านั่งสำรองแล้วเริ่มจิบน้ำทันที ก่อนจะนวดและยืดกล้ามเนื้อส่วนที่รู้สึกตึงเครียดเบาๆ
“เลิกด่าได้แล้ว เลิกด่าได้แล้ว ฉันรู้ตัวแล้วว่าผิด” นิชิมูระ ฮิโรยูกิทำหน้ามุ่ย “แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าหมอนั่นจะทำตัวน่าโมโหขนาดนี้นี่นา”
“อืม เรื่องนี้คิโยโอมิเมื่อก่อนก็เหมือนจะเป็นแบบนั้นนะ” โคโมริ โมโตยะนึกย้อนความหลัง “แต่ตอนที่เขาอยู่ปีหนึ่งส่วนใหญ่จะโจมตีแบบไม่เลือกหน้า ฮ่าๆ”
“เหอะ พูดความจริงนี่ถือว่าเป็นการโจมตีด้วยเหรอ?” ซาคุสะ คิโยโอมิพูดขึ้นมาลอยๆ
“ก็ไอ้ตรงนี้นี่แหละที่น่าหงุดหงิดอะ!” โคโมริ โมโตยะอยากจะจับคาเอเดฮาระ ไทจิกับซาคุสะ คิโยโอมิไปขังไว้ในห้องเดียวกันจริงๆ จะได้รู้กันไปเลยว่าใครจะประสาทเสียก่อนกัน