กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 257 ความเคยชินคือสัญชาตญาณที่สองของมนุษย์
“แหมๆรุ่นพี่ปีสามของเซโจพึ่งพาได้จริงๆ!”
“ไม่เพียงแต่เป็นเบื้องหลังให้รุ่นน้องในเกมรุกได้เท่านั้น แต่ยังใช้ประสบการณ์อันโชกโชนสลายการบุกของคู่แข่งในเกมรับได้อีกด้วย!”
“รุ่นพี่มัตสึคาวะ บล็อกสวยมากครับ!” คาเอเดฮาระ ไทจิเอ่ยชมด้วยความประหลาดใจเต็มเปี่ยม
“ก็งั้นๆ แหละ ยังไงซะปกติฉันก็เอาเรื่องของนายมาเป็นคู่แข่งในการฝึกจินตนาการอยู่แล้ว” มัตสึคาวะ อิซเซย์ตอบกลับอย่างเรียบเฉย
“อ่า อ่า งั้นเหรอครับ?” คาเอเดฮาระ ไทจิยิ้มเจื่อน
ผู้เล่นแดนหน้าที่แข็งแกร่งที่สุดของคาโมเมะได กลับถูกเซโจทำแต้มรวดทั้งในเกมรุกและเกมรับ!
“ไม่ต้องใส่ใจ ไม่ต้องใส่ใจ! แค่คิดไม่ถึงว่าเซโจจะมีวิธีรับมือการทำทัชเอาต์อยู่บ้างก็เท่านั้น โคไร ลูกหน้าก็แค่เอาแต้มคืนมาก็พอ” สุวะ ไอคิจิ กัปตันทีมคาโมเมะได ยังคงทำท่าทีสบายๆ
“ครับ!”
คินดะอิจิ ยูทาโร่เสิร์ฟลูกต่อ