เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 226 ปีหนึ่งของเซโจ
“ไม่โกรธ ไม่โกรธ” มิยะ อัตสึมุพึมพำเสียงเบา
“นายนี่มันจะโอหังเกินไปแล้วนะ! ไอเด็กปีหนึ่ง!!!” กลับเป็นมิยะ โอซามุที่ตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยว
นี่คือการเติมเต็มซึ่งกันและกันของฝาแฝดหรือเปล่าเนี่ย? คาเอเดฮาระ ไทจิคิดในใจ ทว่า “รุ่นพี่โอซามุ คู่แข่งของรุ่นพี่ไม่ใช่ผมนะครับ”
คาเอเดฮาระ ไทจิไปยืนที่เส้นเสิร์ฟด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ลูกเสิร์ฟของเขาจะไม่ใช่จุดอ่อนของทีมอีกต่อไป ในทางกลับกัน คาเอเดฮาระ ไทจิต้องการใช้ลูกเสิร์ฟเพื่อมอบเซอร์ไพรส์เล็กๆ น้อยๆ ให้กับอินาริซากิ
สมาชิกทีมอินาริซากิต่างเตรียมพร้อมรับมือ พวกเขาได้ยินจากมิยะ อัตสึมุว่า ตอนนี้คาเอเดฮาระ ไทจิสามารถเสิร์ฟ “ผู้ใช้สี่ดาบ” ได้แล้ว (ถึงจะเก่งไม่เท่าเขาก็ตาม) แต่เพราะยังไม่เคยเห็นกับตา จึงยากที่จะจินตนาการได้ว่า เจ้าเด็กที่ครั้งก่อนลูกเสิร์ฟยังถูกพวกเขามองว่าเป็นแชนซ์บอล ตอนนี้ลูกเสิร์ฟของหมอนั่นกลับกลายเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องรับมืออย่างจริงจัง
คาเอเดฮาระ ไทจิประคองลูกวอลเลย์บอลไว้ในฝ่ามืออย่างชำนาญ จากนั้นก็โยนขึ้นเบาๆ ลูกบอลลอยเป็นเส้นโค้งสวยงามกลางอากาศ