เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 158 เก็บอัจฉริยะได้คนหนึ่ง
โรงเรียนคาคุคาวะยังคงพ่ายแพ้ให้กับคาราสุโนะ แต่นี่ก็อยู่ในความคาดหมาย เพราะถึงแม้เฮียคุซาวะ ยูไดจะเก่งขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก
ทว่าคาราสุโนะมีผู้เล่นที่สามารถยืนหยัดขึ้นมาได้มากกว่า
หลังจากจัดการความรู้สึกเรียบร้อย คาเอเดฮาระ ไทจิก็วิ่งไปตามชายหาดต่อไป ทุกย่างก้าวที่เหยียบลงไป ข้อเท้าต้องต้านทานกับแรงเสียดทานของทราย และเมื่อพละกำลังช่วงล่างเพิ่มขึ้น มัดกล้ามเนื้อบนท่อนขาของคาเอเดฮาระ ไทจิก็ยิ่งเห็นเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ
“เขาคือมายากลมือซ้ายจากตะวันออกคนนั้นเหรอ?” ข้างเคาน์เตอร์บาร์ของสโมสร เด็กหนุ่มสะพายกระเป๋าคนหนึ่งชี้ไปทางคาเอเดฮาระ ไทจิที่เพิ่งวิ่งผ่านประตูไปแล้วเอ่ยถาม
เด็กหนุ่มส่วนสูงไม่ถึงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร เรือนผมสีน้ำเงินเข้มบวกกับผิวที่กรำแดดจนดำคล้ำ มองเผินๆ คล้ายกับเด็กในท้องถิ่นมาก
แต่ทว่าหน้าตากลับค่อนไปทางชาวเอเชีย
“โย่ ไดกิ กลับมาแล้วเหรอ!” โค้ชคูโน่ร้องทักทายเด็กหนุ่ม “การแข่งขันเป็นยังไงบ้างล่ะ?”
“แน่นอนว่าต้องเป็นแชมป์อยู่แล้ว” นากาโมริ ไดกิตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ
“เก่งจริงๆ!” โค้ชคูโน่ยกนิ้วโป้งให้นากาโมริ ไดกิ พร้อมกับเลื่อนแก้วน้ำเลมอนไปให้