เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 139 คู่แข่งที่รอคอย
การแข่งขันระหว่างเซโจและคาคุงาวะดำเนินมาถึงกลางเกม สายตาของวาชิโจ ทันจิก็ละจากฮยาคุซาวะ ยูไดไปที่คาเอเดฮาระ ไทจิ
ต่อให้เป็นโค้ชมาถึงสี่สิบปี วาชิโจ ทันจิก็เพิ่งเคยเห็นผู้เล่นแบบนี้เป็นครั้งแรก เวลาผ่านไปเพียงหนึ่งเดือนหลังจากเซโจแข่งกับชิราโทริซาวะ เจ้าหนูที่ตอนนั้นดูเหมือนจะบอบบางก็เกิดการเปลี่ยนแปลงไปอีกแล้ว
ไม่เพียงแต่จะเรียนรู้เทคนิคการตบลูกแบบใหม่ ลายเส้นกล้ามเนื้อของร่างกายก็ชัดเจนขึ้น การเคลื่อนไหวตอนกระโดดก็มีแบบแผนมากขึ้น ไม่สิ เหมือนกับว่าพลังกระโดดเพิ่มสูงขึ้นต่างหาก··
จนถึงตอนนี้ นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่วาชิโจ ทันจิได้เห็นคาเอเดฮาระ ไทจิ ตอนแรกเขารู้สึกแค่ว่าเป็นผู้เล่นที่มีความเร็วพอตัวและค่อนข้างฉลาดแกมโกงนิดหน่อย ผู้เล่นแบบนี้โค้ชวาชิโจเคยเห็นมาเยอะแล้ว ถึงขนาดที่ตอนนั้นเขายังรู้สึกว่าคุนิมิ อากิระเป็นผู้เล่นที่ครบเครื่องกว่าคาเอเดฮาระ ไทจิเสียอีก
แต่เมื่อได้เห็นคาเอเดฮาระ ไทจิในทุกช่วงเวลาที่ห่างกันออกไป การพัฒนาของเขาก็มักจะสร้างความประหลาดใจครั้งใหม่ให้ตัวเองเสมอ
วาชิโจ ทันจิมองไปที่อิริฮาตะ โนบุเทรุ ตาเฒ่านี่โชคดีชะมัดที่ได้ทั้งโออิคาวะ โทรุและคาเอเดฮาระ ไทจิ ผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมแบบนี้มาพร้อมกันตั้งสองคน
เดิมทีเขาไม่ได้กะจะเข้าแทรกแซงการแข่งของคาคุงาวะ แต่ดูจากตอนนี้แล้ว วาชิโจ ทันจิเกรงว่าสภาพจิตใจของต้นกล้าชั้นยอดอย่างฮยาคุซาวะ ยูไดจะถูกพวกไม่รู้ประสีประสาพวกนี้ทำลายป่นปี้ไปซะก่อน