กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 593 ความทรงจำอันน่าสะพรึงกลัว
"กำจัดลูกๆ ของข้าได้รวดเร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ"
ซือกวางค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืน
นางมองผ่านสายตาของเหล่าลูกๆ และได้เห็นมนุษย์จำนวนนับไม่ถ้วน
ความแข็งแกร่งของมนุษย์เหล่านั้น กลับร้ายกาจเกินความคาดหมาย
พวกมันมิใช่อาหารที่กว่างหานเตรียมไว้กินก่อนหน้านี้หรอกหรือ
ช่างน่าประหลาดแท้ มนุษย์พวกนี้
สิ่งมีชีวิตรูปกายมนุษย์เหล่านี้ ดูเหมือนจะมีจุดพิเศษบางอย่าง ราชันแมลงซือกวางค่อยๆ ลุกขึ้นยืน
หลังจากถูขาหน้าไปมา นางก็ยกขึ้นลูบศีรษะตนเองแล้วเริ่มถูซ้ำๆ