กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 589 จ้าวลี่: ข้ารู้สึกเป็นครั้งแรกว่าตนเองยังวิปริตไม่พอ
"เอาเถิด จ้าวปั๋วซื่อ ท่านว่าอย่างไรก็ว่าตามนั้น"
พอดีกับที่โทวโหยวผัวเองก็ไม่อยากเสียเวลาไปส่งจ้าวปั๋วซื่อกลับบ้านเช่นกัน
ยามนี้ในสนามรบ เวลาคือภารกิจ ผู้เล่นทุกคนต่างกำลังรอคอยอยู่
ทางนี้เพิ่งพูดจบ ทางฝั่งอูยาจี้ซือก็ส่งข้อความมาทันที
"ท่านผู้ยิ่งใหญ่ กำหนดเส้นเวลาแน่ชัดแล้วหรือยัง ข้าจะได้รีบข้ามไปเดี๋ยวนี้"
อั้นจงฉี่เถาแทรกเข้ามาในสายสนทนา "อย่าเพิ่ง เจ้ากับพวกอู๋สือซิงจงค้นหาต่อไป เส้นเวลาที่พวกเราพบตอนนี้เพียงแค่ใกล้เคียง ยังไม่แน่ว่าจะทันเวลาที่ผู้อาวุโสของเจ้าจะไปรนหาที่ตายหรือไม่"
"ตอนนี้พวกเราจะมุ่งหน้าไปแคว้นแดนใต้สักรอบก่อน รอให้พวกเราไปถึงที่นั่นแล้วค่อยติดต่อกัน"