กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 567 คลุ้มคลั่งจนเสียสติ ช่างคลุ้มคลั่งจนเสียสติโดยแท้
รูม่านตาในดวงตาของครูใหญ่เบียดเสียดกันอย่างบ้าคลั่ง คนทั้งสี่คนกลับวิ่งกรูเข้ามากันหมดแล้ว
“พวกเจ้าทั้งสามคนมิใช่คู่มือของข้า ยกครูใหญ่ผู้นี้ให้ข้าเสียเถอะ ตอนนี้พวกเจ้ารีบไปโรงเรียนอื่นยังพอทันการ” ปาตู้เหลิ่งคู่ปากก็เอ่ยพูดไป ทว่าฝีเท้ากลับมิได้หยุดลงแม้แต่น้อย
หอกยาวในมือพุ่งทะยานเข้าใส่ครูใหญ่แห่งมหาวิทยาลัยเจี้ยนเฉียวอย่างรวดเร็ว
ซื่อเซิงโปไห่โอวตะโกนลั่นขึ้นมา “เจ้าเป็นยอดฝีมือแล้วเก่งกาจนักรึ?”