กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 564 บัดซบ เจ้าสิ่งอาถรรพ์ตนนี้จะไร้กระดูกสันหลังเกินไปแล้วกระมัง
พลังงานอันเปี่ยมล้นซัดสาดอยู่ในทวนยาว ส่งผลให้นางรู้สึกหนาวเหน็บไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย
มิกล้าขยับเขยื้อน
แม้เพียงก้าวเดียวนางก็มิกล้าขยับแล้ว
ประตูใหญ่ของหอพักเบื้องหลังถูกคนฉีกกระชากออกอย่างป่าเถื่อน เสียงเอี๊ยดอ๊าดบาดแก้วหูนั้น ทำเอาอาจารย์ฝ่ายปกครองอดมิได้ที่จะต้องกลืนน้ำลายลงคอไปอึกหนึ่ง
นางสั่นสะท้านไปทั้งร่าง พลางค่อยๆ บิดหมุนศีรษะกลับไป
ครั้นศีรษะหมุนกลับมาได้หนึ่งร้อยแปดสิบองศา ก็แลเห็นชายหนุ่มผู้นั้นเมื่อครู่ สองมือกำลังถือมีดสั้นสองเล่ม ยิ้มให้นางอย่างสดใสร่าเริงดั่งแสงตะวัน