กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 553 ไม่มีเวลามาจับสิ่งอาถรรพ์แล้ว ข้าต้องไปเล่นเกมสักสองสามชั่วยามก่อน
แววตาอันเคียดแค้นชิงชังของประธานสภานักศึกษาผู้มีศีรษะมหึมาแทบจะกลั่นตัวจนเป็นรูปธรรม
มันไม่เคยต้องเผชิญกับความอัปยศอดสูเช่นนี้มาก่อนเลย!
มนุษย์ทุกคนบนรถคันนี้ มันจะกลืนกินให้หมดสิ้น แม้กระทั่งคนขับรถบัสโง่เง่ากับพนักงานต้อนรับผู้นั้น ก็ต้องถูกเขมือบไปด้วยกัน
โทสะอันคั่งแค้นนี้ ทำให้เหล่านักศึกษาสิ่งอาถรรพ์แห่งสภานักศึกษาตัวอื่นที่แหลกสลายอยู่บนพื้น เริ่มเคลื่อนไหวขยับออกไปข้างนอก
"เปิดประตูรึ" กู้ซีอินขยับเข้าไปใกล้ตำแหน่งประตู พลางสบตากับศีรษะขนาดมหึมานั้น ดวงตาสีเหลืองคาวคลุ้งคู่นั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความเคียดแค้น
อารมณ์ด้านลบอันไร้ที่สิ้นสุดถูกส่งผ่านมาทางดวงตาคู่นั้น