กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 546 พี่หยวนลงมืออีกครา
มีเวลาส่งตัวเพียงห้านาทีเท่านั้น
จุดส่งตัวของผู้เล่นแต่ละคนล้วนไม่เหมือนกัน
ในชั่วพริบตาที่ฉ่างหลี่หลินชิวนอนลงในแคปซูลเกม พอลืมตาขึ้นมาก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกไร้น้ำหนักอันมหาศาล
"มารดามันเถอะ! ข้ากลัวความสูงโว้ย!" ผู้เล่นคนหนึ่งข้างกายอ้าปากตะโกนลั่น ปากถูกลมพายุพัดจนกระพือเป็นระลอกคลื่น
ฉ่างหลี่หลินชิวหันมอง ผู้เล่นกว่าสามสิบคนในรูปลักษณ์แปลกตาต่างปรากฏตัวอยู่กลางเวหาด้วยกันทั้งสิ้น
"ตกลงไปจากที่สูงขนาดนี้จะไม่ตกตายหรือ"
"การกระโดดแห่งศรัทธาไงสหาย จะตกตายได้อย่างไร รีบเล็งข้างล่างเร็วเข้า พวกเราต้องรีบจับแมลงให้ได้นะ เอ๊ะๆๆ บัดซบ มีลม!"
เมื่อลมพายุบนฟากฟ้าพัดกรรโชกมา