กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 544 ปฏิเสธการค้าแมลง เริ่มต้นที่ตัวเรา
เมื่อหย่อนเมล็ดพันธุ์ลงไป อูยาจี้ซือก็เดินตามหลังจิ่วสือจิ่วซุ่ยไจ้เถามาโหลว คอยเกลี่ยดินร่วนกลบเมล็ดพันธุ์
ปานซิงนอนหมอบอยู่ในพงไพร มองดูหนอนแมลงตัวน้อยทั้งสองร้อนจนเหงื่อท่วมกายทว่ายังคงก้มหน้าก้มตาทำไร่ไถนา จึงถอนหายใจออกมาคราหนึ่งแล้วพลิกตัวเปลี่ยนข้างนอนหมอบ
หากพืชวิญญาณปลูกขึ้นได้ง่ายดายถึงเพียงนั้น ไฉนเลยจะล้ำค่าหายากปานนี้เล่า
เจ้าหนอนแมลงตัวน้อยทั้งสองนี้ไม่เพียงไม่เชื่อฟัง ซ้ำยังดื้อดึงเป็นพิเศษอีกด้วย
แม้จะหันหัวไปอีกทางแล้ว ทว่าปานซิงก็ยังคงเอ่ยเตือน "เจ้าพวกตัวน้อย อาหารวิญญาณที่เหล่าผู้อาวุโสมอบให้ อย่าได้เอาไปฝังดินปลูกเสียหมด เก็บไว้กินบ้าง อย่างน้อยก็จะไม่เน่าเปื่อยจมดินไปทั้งหมด"