กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 537 อู๋สือซิงอับอายจนกลายเป็นโทสะ แมลงคลั่งลั่นปืนใหญ่
"เอ๋ ให้ตายสิ ข้านึกว่าพวกเจ้ายังรอข้าอยู่ข้างล่างเสียอีก พวกอู๋สือซิงไปไหนกันหมด"
อั้นจงฉี่เถาคว้าศีรษะของสิ่งอาถรรพ์ลิฟต์ ชะโงกหน้าออกมาจากลิฟต์ มองซ้ายแลขวา ยามนี้ผู้ที่รอเขาอยู่ข้างล่างกลับมีเพียงอวี๋อวี๋อวี๋แค่คนเดียวเท่านั้น
"พวกโทวโหยวผัวกับอู๋สือซิงเสนอให้ขึ้นไปกวาดล้างบนตึก" อวี๋อวี๋อวี๋ชี้ไปทางชั้นบน
"บัดซบ เช่นนั้นข้าก็อวดเบ่งเก้อสิ เฮ้ย บอกมา ตึกนี้ของพวกเจ้ามีสิ่งอาถรรพ์อันใดอยู่บ้าง" อั้นจงฉี่เถายกมือขึ้น สบตากับศีรษะในมือ
สิ่งอาถรรพ์ลิฟต์ในฐานะที่เป็นสิ่งอาถรรพ์ระดับเอส แม้จะเหลือเพียงศีรษะก็มิอาจตาย เพียงแต่สูญเสียพลังงานไปมากจนสติสัมปชัญญะของมันเริ่มเลอะเลือนแล้ว