กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 535 แหกกฎงั้นรึ? กฎของข้าก็คือกฎ
บทที่ 536 แหกกฎงั้นรึ? กฎของข้าก็คือกฎ
เมาอูฮูถึงกับยังสวมชุดนอนอยู่บนร่าง ในปากคาบเชือกรัดผมเอาไว้ พลางวิ่งพลางรวบมัดผมไปด้วย เรือนผมยาวสีดำขลับแผ่สยายลงมาปรกแผ่นหลังอย่างนุ่มสลวย สองมือขยับรวบผมขึ้นมัดอย่างรวดเร็ว
นางแลเห็นผู้เล่นเหล่านั้นที่เอ่ยทักทายตน จึงเอียงคอขยิบตาพลางเอ่ยทักทายว่า "ว่าไง!"
ครั้นกล่าวคำทักทายนี้จบ ผู้เล่นทั้งสามสิบคนของพวกเขาก็ถูกหมอกหนาสีดำกลืนกินเข้าไปในชั่วพริบตา
หมอกดำดุจดั่งม่านพลัง เพียงชั่วพริบตาก็พาพวกเขาเข้าสู่โลกอีกใบหนึ่ง
ท้องถนนที่เมื่อครู่ยังสะอาดสะอ้าน ยามนี้กลับหม่นหมองเต็มไปด้วยฝุ่นผงเสียแล้ว
บ้านเรือนผุพังพังทลาย ต้นไม้ใบหญ้าเขียวขจีริมทางล้วนเหี่ยวเฉาแห้งกรอบไปจนสิ้น