กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 517 เพียงเพื่อถ่มน้ำลายหนึ่งคำ
บทที่ 518 เพียงเพื่อถ่มน้ำลายหนึ่งคำ
อูยาจี้ซือพลันเปิดระบบพร้อมทำงานขึ้นมาในทันใด
เขาผงกศีรษะขึ้นมาขวับ สองตาเป็นประกายจ้องเขม็งไปยังจิ่วสือจิ่วซุ่ยไจ้เถามาโหลว
"พี่สาว ท่านคือพี่สาวแท้ๆ ของข้า จะพาข้าไปได้จริงหรือ"
จิ่วสือจิ่วซุ่ยไจ้เถามาโหลวยกมุมปากยิ้มกว้าง หรี่ตาลงพลางตบศีรษะอูยาจี้ซือเบาๆ "ข้าจะหลอกเจ้าได้อย่างไร ไปเถอะ รีบพาสหายรุ่นเยาว์กลับไปก่อน พวกเราจะออกเดินทางกันคืนนี้เลย พิกัดนี้ข้าทุ่มเงินมหาศาลซื้อมาเชียวนะ"
ชั่วพริบตานั้นอูยาจี้ซือก็พลันหายปวดหัว หายเมื่อยล้า สองขากลับมากระฉับกระเฉงคล่องแคล่วขึ้นมาในทันที
กู่หยวนกะพริบตาปริบๆ "พวกเราต้องกลับกันแล้วหรือขอรับ"