เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 511 เหล่าผู้ฝึกตนตัวน้อย ตะลึงลานไปตามๆ กัน
บทที่ 512 เหล่าผู้ฝึกตนตัวน้อย ตะลึงลานไปตามๆ กัน
"เอาละ ตอนนี้ไม่มีเรื่องอื่นใดแล้ว เจ้ากลับไปบำเพ็ญเพียรเถิด" สัมผัสเทวะของอาจารย์ผู้นั้นกวาดสำรวจทั่วร่างของกู่หยวน
เมื่อแน่ใจว่าอีกฝ่ายมิได้นำสิ่งใดติดตัวกลับมา ก็โบกมือไล่เขาไปตามสบาย
กู่หยวนมิได้บำเพ็ญเพียรมาหนึ่งวันเต็ม บัดนี้บรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องในระดับเดียวกันจึงบำเพ็ญเพียรล้ำหน้าเขาไปหนึ่งวันแล้ว แม้วันนี้จะได้เปิดหูเปิดตาเห็นโลกภายนอกอันวิจิตรตระการตา ทว่าเรื่องระดับการบำเพ็ญนั้น มีเพียงตนเองที่แข็งแกร่งขึ้นจึงจะสำคัญที่สุด
เขารีบร้อนวิ่งเข้าไปในหอคอยวิญญาณ
ณ ชั้นล่างสุด เด็กหนุ่มเด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกับเขานับร้อยชีวิตต่างนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น กำลังดูดซับปราณวิญญาณที่หอคอยวิญญาณรวบรวมเอาไว้
บันไดวนทอดยาวขึ้นสู่เบื้องบน ด้านบนนั้นมีปราณวิญญาณหนาแน่นยิ่งกว่า ผู้ที่สามารถขึ้นไปบำเพ็ญเพียรในชั้นที่สูงกว่าได้ ย่อมมีพลังฝีมือและพรสวรรค์ที่สูงส่งกว่า
กู่หยวนมองหาศิษย์พี่ศิษย์น้องที่สนิทสนมกันไม่กี่คน แล้วนั่งขัดสมาธิลงข้างกายพวกเขา ตั้งจิตหงายฝ่ามือฝ่าเท้าสู่ฟ้า เริ่มต้นบำเพ็ญเพียร