กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 497 มีแต่ผลดีไม่มีผลเสีย
บทที่ 498 มีแต่ผลดีไม่มีผลเสีย
กู่ซ่างกระแอมไอเบาๆ คราหนึ่ง โลหิตสายเล็กไหลซึมออกจากมุมปากอีกครา "พวกมันสามารถสังหารผู้บำเพ็ญเพียรขั้นแก่นทองคำได้ ย่อมแสดงว่ามิได้ไร้ประโยชน์ถึงเพียงนั้น ยิ่งไปกว่านั้น ข้าใกล้จะแปลงเทพแล้ว ความเสียหายของวิญญาณแรกกำเนิดนี้ จำเป็นต้องใช้วิชาลับบางอย่างมาฟื้นฟูรักษา จู่ๆ มีพวกพ้องร่วมเผ่าพันธุ์มามากมายถึงเพียงนี้ ย่อมเป็นเรื่องที่น่ายินดีมิใช่หรือ"
ชายชราพลันชะงักงัน
เขาเข้าใจความหมายในวาจาของกู่ซ่างได้ในทันที
ในดวงตาอันขุ่นมัวของเขาเริ่มปรากฏแววยิ้มขึ้นมาทีละน้อย "ท่านผู้นำตระกูล ในที่สุดท่านก็จะเปิดใช้วิชาต้องห้ามเหล่านั้นแล้วหรือขอรับ"