กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 465 มาแล้ว มาแล้ว พี่หยวนมาแล้ว
จะไม่เห็นได้อย่างไรกันเล่า
เฟิ่งซีเยี่ยพยักหน้าเงียบๆ
เจ๋อกวงเลวี่ยอิ่งที่ยืนอยู่ข้างกายยื่นมือไปสะกิดเฟิ่งซีเยี่ยพลางเอ่ยพึมพำเสียงแผ่วเบาว่า
"ตกลงเจ้าจะทำอะไรกันแน่เนี่ย"
"รีบหน่อยได้หรือไม่ กระเป๋าเงินของข้ามิได้เอื้ออำนวยให้เจ้าสนทนายาวนานถึงสามนาทีหรอกนะ"
เขาคิดว่าเสียงของตนเบามากแล้ว ทว่าความจริงแล้ว สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในที่แห่งนี้ล้วนได้ยินอย่างแจ่มชัด
ต้นไม้แห่งความมืดยื่นกิ่งก้านออกมา ลูบศีรษะของเจ๋อกวงเลวี่ยอิ่งเบาๆ "เป็นเผ่ามารที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นงั้นหรือ เด็กน้อย เจ้าปรารถนาจะได้รับพรจากข้าหรือไม่"
"ต้นแม่ ครั้งนี้ข้าพาเขามาก็เพื่อให้ได้รับพรจากท่าน เพียงแต่มิคาดคิดว่า มนุษย์เหล่านี้จะ..."