กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 450 มารดามันเถอะ! เลื่อนขั้นเดี๋ยวนี้!
ดุร้าย ป่าเถื่อน และไม่หวั่นเกรงต่อไอพลังของราชันแมลงแม้แต่น้อย!
ยามที่ราชันแมลงกว่างหานลงมือโจมตี นิ้วมือของเขายังสั่นระริก
ถึงขั้นที่เขาไม่อาจคงร่างมนุษย์ของตนเอาไว้ได้อีกต่อไปแล้ว
ร่างด้วงยักษ์เกราะทองเคลือบเงางามตระการตา ปรากฏขึ้นในแดนเทพโดยตรง
ผู้เล่นนับไม่ถ้วนถูกแมลงยักษ์ที่โผล่มาอย่างกะทันหันนี้บดขยี้จนสิ้นชีพ
เขาถึงกับสลายอาณาเขตพลังจิตทิ้งไป แล้วรวมศูนย์พลังจิตทั้งหมดเข้าใส่ฝูงแมลงกู่
แมลงกู่นับไม่ถ้วนถูกบดขยี้สังหารสิ้นภายใต้พลังจิตอันบ้าคลั่ง
ภาพนั้นทำเอาอูยาจี้ซือหน้าซีดเผือด เหล่าแมลงน้อยของข้า!
"พับผ่าสิ ตอนเพาะเลี้ยงแบบระบุทิศทาง ดันกำหนดยีนไม่กลัวตายเข้าไป มันถึงไม่คิดจะวิ่งหนีเลยสักนิด..."