เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 439 การร่วงโรยของมหาเทพ ขอเพียงแค่ความผิดพลาดเล็กๆ ครั้งเดียว
"มดปลวกเพียงหยิบมือ บังอาจเพ้อเจ้อเรื่องสังหารเทพงั้นรึ" เฟิ่งซีเยี่ยรู้สึกว่าตนเองในยามนี้ ช่างละม้ายคล้ายกับบรรดาเทพโบราณในตำนานของเผ่าเทพเสียเหลือเกิน
ที่กำลังถูกสิ่งมีชีวิตอันชั่วร้ายล้อมโจมตี
คงมีเพียงพวกสิ่งมีชีวิตแห่งความตายเท่านั้นกระมัง ที่จะสามารถไม่หวาดกลัวต่อความเป็นความตายได้ถึงเพียงนี้
สมแล้วที่เป็นชะตากรรมของเผ่าเทพ!
เฟิ่งซีเยี่ยถอนหายใจออกมาอย่างเก๊กท่าเป็นที่สุด หนึ่งวันหนึ่งคืนมานี้ เจ้าพวกมนุษย์เหล่านี้นับว่าไม่เลวเลยทีเดียว ติดเพียงแค่พลังฝีมือยังด้อยไปบ้าง และเอาแต่พึ่งพาพลังแห่งเทคโนโลยีมากเกินไป ทว่าทำเช่นนี้ไปก็ไร้ประโยชน์
ยามที่พลังแห่งแสงสว่างระเบิดออก ลวดลายมารสีดำทมิฬก็จะปรากฏขึ้นรางๆ บนใบหน้าของเขา
ทว่าสำหรับเฟิ่งซีเยี่ยแล้ว นี่มิใช่เรื่องใหญ่อันใด