เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 431 ไหนว่าพลังปราณเหือดแห้งไปแล้วอย่างไรเล่า?
ลมพายุโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ประชาชนทั่วทั้งเขตทิเบตต่างสัมผัสได้ถึงความรู้สึกไม่สบายเนื้อสบายตัวอย่างบอกไม่ถูก
ในโทรทัศน์ต่างออกประกาศแจ้งข่าวว่าเกิดแผ่นดินไหวในเขตทิเบต และขอให้ประชาชนทุกคนอพยพออกไปทั้งหมด
ทว่ายังมีนักข่าวไม่น้อยที่ได้กลิ่นความผิดปกติแล้วมุ่งหน้ามายังเขตทิเบต
แต่ไอหมอกสีดำที่บดบังท้องฟ้าจนมืดมิดนั้น เพียงแค่แลมองก็ชวนให้ผู้คนรู้สึกขวัญผวาแล้ว
สวีเฉียงนำกองกำลังของตนรุดมาถึงในช่วงเวลานี้พอดี เพื่อส่งตัวเหล่านักข่าวที่มีความอยากรู้อยากเห็นกลับไปให้หมด
เขามองไปยังไอหมอกสีดำผืนนั้นแต่ไกล
สวีเฉียงสูบบุหรี่คำสุดท้ายจนหมด ทิ้งก้นบุหรี่ลงบนพื้นแล้วใช้เท้าเหยียบดับ ก่อนจะหันไปเห็นนักข่าวหลายคนกำลังร้องโวยวายขอดูข้างในให้ได้
"พอได้แล้ว โวยวายอะไรกัน" สวีเฉียงก้าวยาวๆ เข้ามา "ข้างในมีอันตราย ต่อให้เป็นนักข่าวสงครามก็ไม่ให้เข้าไป ปิดกล้องของพวกเธอเดี๋ยวนี้ ตรงนี้ไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพ!"
สวีเฉียงยื่นมือไปกดอุปกรณ์ของตากล้องไว้ ลูกทีมหลายคนก็รีบก้าวขึ้นมากดตัวคนไว้ทันที