กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 429 ตระกูลซือสยบมาร
เจ็บ!
เจ็บเหลือเกิน
เกศายาวสีแดงชาดของจิ่วสือจิ่วซุ่ยไจ้เถามาโหลวแผ่สยายอยู่บนพื้น นางนอนหงายหน้าขึ้น
เจ็บปวดเสียจนริมฝีปากซีดขาวไปหมด
แม้จะชอบเล่นเกมและอยากเลื่อนระดับอย่างรวดเร็วเพียงใด แต่นางกลับเป็นคนกลัวความเจ็บปวดยิ่งนัก
ดังนั้นในเกม นางจึงเปิดรับความรู้สึกเจ็บปวดไว้เพียงครึ่งเดียวเสมอ ตอนที่อยู่ในเกม นางยังหลงคิดว่าตนเองเป็นผู้ที่ทนทานต่อความเจ็บปวดได้ดีมากแล้ว
อย่างน้อยก็น่าจะทนเจ็บได้ดีกว่าพวกผู้เล่นที่ปิดความรู้สึกทั้งหมดไปล่ะนะ
ทว่าในยามนี้
น้ำตากลับแทบจะไหลรินออกมาจริงๆ เสียแล้ว