กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 414 คมมีดกรีดใจมาเร็วถึงเพียงนี้
“อ๊ะ เฮ่ยๆๆ กวางอวี้จิ้ง เจ้าช่วยสงบสติอารมณ์ลงหน่อยได้หรือไม่ เมื่อครู่เจ้าเกือบจะยิงสังหารข้าแล้วนะ!”
มัวแต่มองดูกวางอวี้จิ้งยิงกราดไปทั่ว ต่าเฉวียนเตอะยวิ่นจ่งพลั้งเผลอไปชั่วครู่ ก็เกือบจะถูกระเบิดศีรษะเสียแล้ว
แม้เวลานี้จะถูกซากศพของตนเองกัดแน่นไม่ปล่อย ต่าเฉวียนเตอะยวิ่นจ่งก็ยังอดไม่ได้ที่จะกระโดดเหยงๆ ร้องตะโกนโวยวาย
ลำพังถูกซากศพของตนเองกัดแล้วสูบโลหิตอย่างบ้าคลั่ง ก็นับว่าเคราะห์ร้ายพออยู่แล้วมิใช่หรือ!
พลังชีวิตเหลือเพียงครึ่งเดียว ต่าเฉวียนเตอะยวิ่นจ่งแม้ปิดการรับรู้ความเจ็บปวดไปแล้ว ทว่ายังคงรู้สึกได้ว่าร่างกายอ่อนแอลง
ขั้นศูนย์ ช่างไร้ประโยชน์สิ้นดี