กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 412 มนุษย์คือลำดับแห่งแสงสว่าง แต่ผู้เล่นนั้นไม่ใช่
ในแดนอเวจีมีเผ่าพันธุ์ปีศาจอยู่มากมายหลากหลาย
ปีศาจสายเลือดบริสุทธิ์แต่ละตนล้วนมีลูกหลานสืบสายเลือดสารพัดรูปแบบ
ซึ่งปีศาจกระดูกก็คือหนึ่งในนั้น
“ฝีมือของพวกมนุษย์เหล่านี้ไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย ข้าเพียงแค่หักกระดูกที่สัมผัสได้รอบๆ เล็กน้อย พวกมันก็พากันตายตกไปจนหมดสิ้น ฮ่าๆๆ พอกลับไป ย่อมต้องได้รับรางวัลจากท่านบรรพชนมารเป็นแน่”
ไม่ไกลจากซากศพของหม่าข่าปาข่าและซิงเฉิน ร่างของปีศาจตนหนึ่งค่อยๆ ลอยขึ้นมา
ปีศาจกระดูกคืออสูรกายที่มีหนามกระดูกงอกเงยอยู่ทั่วทั้งร่าง มองดูแล้วแทบไร้เลือดเนื้อ แห้งกรังจนเหี่ยวแห้ง
ส่วนอีกด้านหนึ่งของมัน กลับเป็นปีศาจที่มีดวงตาส่องประกายวาวโรจน์ พลางปลดปล่อยควันหมอกสีเขียวจางๆ ออกมา