เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 402 หนีเอาชีวิตรอด ไม่มีทางเลือกแล้ว มีแต่ต้องกำจัดองค์กรนี้ทิ้งเสีย
วาจาห้ามทัพของเต๋อซานตี้กั๋วอีเตี้ยนยังมิทันสิ้นเสียง ทางด้านไป๋ป่านก็คว้าชามขึ้นมาอีกใบ ฟาดเพียะเข้าใส่ใบหน้าของลูกค้าอีกคนอย่างจัง
อีกฝ่ายแผดเสียงคำรามลั่นด้วยโทสะ
เต๋อซานตี้กั๋วอีเตี้ยนเห็นสถานการณ์เช่นนี้ก็รู้ว่าจบสิ้นแล้ว ตนคงมิอาจรอดพ้นจากการถูกรุมซ้อมเป็นแน่
ทว่าไป๋ป่านเป็นบ้าจริงๆ อย่างไรเสียตนก็ต้องปลอบประโลมไป๋ป่านให้สงบลงก่อนให้ได้
เขาล้วงกระดาษประทับตราแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าด้วยมืออันสั่นเทา หลับตาพลางตะโกนใส่ลูกค้าหลายคนที่พุ่งเข้ามาว่า
“ข้าพูดความจริงนะพวกท่าน สหายข้างกายข้าผู้นี้เป็นบ้าของแท้แน่นอน หากทุกท่านจะลงมือ ก็ทุบตีข้าก่อนสักยกเถิด ข้าจะไม่ตอบโต้แม้แต่ครึ่งกระบวนท่า แต่หากพวกท่านทำให้สหายข้าผู้นี้บันดาลโทสะขึ้นมา เขาฆ่าคนตายมิต้องชดใช้ด้วยชีวิตจริงๆ นะ!”
เต๋อซานตี้กั๋วอีเตี้ยนผู้ดูท่าทางชอบวางมาดเท่เป็นพิเศษนั้น แท้จริงแล้วในชีวิตจริงกลับเป็นคนรักสงบและปฏิบัติตามกฎระเบียบอย่างยิ่ง