กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 400 ตายแล้วหรือ?
“อากาศนี้ก็หนาวเกินไปแล้ว พี่น้องทั้งหลาย ข้ามาแล้ว”
ด้านนอกโรงงานเก่าที่มีเพียงกองไฟกองเดียว อู๋สือซิงก้าวลงมาจากรถ พลันรู้สึกหนาวจนทรมานอยู่บ้าง จึงหยิบเอาเสื้อกันหนาวขนเป็ดในรถมาสวมใส่ แล้วค่อยถูมือเดินเข้าไปในโรงงานเก่าแห่งนี้
โรงงานซอมซ่อผุพังมีลมหนาวพัดกรรโชก หากมิใช่เพราะข้างในยังมีกองไฟอยู่อีกกองหนึ่ง อู๋สือซิงคงนึกว่าตนเองมาผิดที่เสียแล้ว
เขาสูดจมูกฟุดฟิด ก็แลเห็นคนหนุ่มสาวอายุไม่มากหลายคนรวมกลุ่มกันอยู่ กำลังเขี่ยค้นหาสิ่งใดบางอย่างในกองไฟ
“เฮ้ย ผู้ใดคือมาโหลวกัน ข้าคืออู๋สือซิง” อู๋สือซิงหดมือแล้วสาวเท้าเร็วๆ ขึ้นไปข้างหน้าสองก้าว
ฤดูหนาวของแดนเหนือ ย่อมสั่งสอนคนหนุ่มสาวทุกคนที่ปากแข็ง