กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 345 ยึดครองเขตทหาร
“ช่วยเหลือตนเองหรือ?”
เว่ยหยวนพึมพำสองคำนี้ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
พลันเข้าใจในทันทีว่าเซี่ยเสวี่ยลาคิดจะกระทำสิ่งใด
เขายกยิ้มขึ้นมาทันใด พลางมองดูข้อความบนสมองกลที่ราชันเทพส่งมาหาตน หลังจากอีกฝ่ายตัดการติดต่อระหว่างเขากับเฟิ่งอวี่เซิงไปแล้ว
สิ่งที่ปรากฏอยู่บนนั้น มิใช่คำว่ารอคอยอย่างที่เขาบอกกับพวกผู้เล่น
ทว่ากลับเป็น:
“เว่ยหยวน สิ่งที่เผ่ามนุษย์กระทำลงไปในครานี้ ถือเป็นการดูหมิ่นราชันแมลงกว่างหานอย่างมหันต์ พวกเจ้าล้วนรนหาที่ตายเองทั้งสิ้น เผ่าเทพของพวกเราจะไม่มีวันยื่นมือเข้าช่วยเหลืออันใดทั้งสิ้น”
“จงรอคอยความพินาศย่อยยับของเผ่ามนุษย์พวกเจ้าเสียเถิด”
หลังจากอีกฝ่ายส่งข้อความเสร็จสิ้น ถึงกับลบเขาออกไปในทันที