กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 342 เกมนี้ไร้ซึ่งกฎเกณฑ์แห่งความจริง ความดี และความงาม
"ไม่ได้การแล้วสหาย พวกเราเอาแต่ขัดถูกัดแทะม่านพลังนี้อยู่นาน แม้แต่รูก็ยังแทะไม่ออกสักรู เสียเวลาเปล่าชัดๆ" ซิวโกวโกวซื่อโก่วลูบศีรษะ พลางมองไปยังเหล่าผู้เล่นอันบ้าคลั่งรอบข้างด้วยความไม่เข้าใจ
ไม่ใช่กระมัง
นี่มากัดแทะม่านพลังอยู่ที่นี่กันตั้งสามวันแล้วนะ!
สามวันมานี้ต่างก็วิ่งมารอดักกัดแทะๆๆ ไม่หยุด ทั้งยังต้องคอยระวังการเก็บเกี่ยวของราชันแมลงอยู่ตลอดเวลา เหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้ว
ซิวโกวโกวซื่อโก่วถึงกับรู้สึกอยากจะเปลี่ยนไปเล่นที่อื่นแล้ว
ทว่าคนรอบข้างที่ระดับสูงกว่าเขาอย่างเห็นได้ชัดพวกนี้ กลับยังคงยืนหยัดทนอยู่ได้
อีกทั้งยังดูบ้าคลั่งถึงเพียงนั้น