เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 324 ความลับของเนื้อเยื่อสมอง
“เจ้าหมอนี่ยังมีชีวิตอยู่ก็พอแล้วมิใช่หรือ” ปาตู้เหลิ่งคู่เอ่ยเสียงเบากับเด็กหนุ่มผู้มีกลิ่นอายเย็นเยียบที่อยู่อีกฝั่งของภาพถ่ายทอด
ยามนี้ข่าข่าที่ถูกเขากดจับไว้ใต้ฝ่ามือได้หลับตาลงแล้ว ใบหน้าอาบชโลมด้วยโลหิต ดูท่าทางอาการจะไม่สู้ดีนัก
ภายในกะโหลกศีรษะที่ถูกเปิดออกของเขา มีเนื้อเยื่อสมองขาวนุ่มกำลังสั่นไหวไปมาอยู่ครึ่งซีก ทั้งยังมีแมลงสมองตัวหนึ่งยึดครองพื้นที่อีกครึ่งหนึ่งเอาไว้
แมลงสมองอ้าปากกว้าง แผดเสียงกรีดร้องความถี่ต่ำออกมา
มันคิดจะใช้วิธีการเช่นนี้เข้าโจมตีปาตู้เหลิ่งคู่
ปาตู้เหลิ่งคู่รู้สึกว่าเลือดลมในกายตนพลันปั่นป่วนขึ้นมาวูบหนึ่ง จากนั้นจึงกดลงไปบนอวัยวะส่งเสียงของแมลงสมองตัวอ้วนพีตัวนั้นตามสัญชาตญาณ
เผียะ!!!
ของเหลวคัดหลั่งสาดกระเซ็น