กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 316 จงออกมา ท่านเจ้าดินแดนผู้ยิ่งใหญ่ของข้า!
“ตู๊ดๆๆๆ!”
เสียงสัญญาณการติดต่อสื่อสารผ่านภาพที่ไร้ผู้ตอบรับ ทำให้โทวโหยวผัวรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอยู่บ้าง
เขาปาดเหงื่อเย็นเยียบบนหน้าผาก เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาเคลือบแคลงสงสัยของไหลข่า ก็พลอยสติแตกจนเต้นผางพลางร้องตะโกนว่า “พี่หยวนอาจจะกำลังติดธุระอยู่ก็ได้ รอข้าต่อสายอีกรอบประเดี๋ยว!”
ชั่วพริบตานั้น ทั่วทั้งรังแมลงพลันเงียบสงัดลง
หัวใจของไหลข่าค่อยๆ แขวนลอยขึ้นมาอีกครา ภายในหัวเริ่มขบคิดขึ้นมาในทันใด หมอนี่มั่นอกมั่นใจถึงเพียงนี้ หรือว่าจะเป็นมนุษย์แปลงกายมาจริงๆ
ทว่า หากเป็นเรื่องจริงขึ้นมา ทั่วทั้งพันธมิตรดวงดาวคงต้องเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่หลวงเป็นแน่