กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 281 นับเป็นผู้เปี่ยมด้วยน้ำใจไมตรีเช่นกัน
ตาย ตาย ตาย ตาย ตาย!
ก็ยังคงตาย
เวลาล่วงเลยผ่านไปสามชั่วโมงเต็ม
ยามที่ปาตู้เหลิ่งคู่ปีนออกมาจากแคปซูลเกมอีกครา จิตใจก็ด้านชาไปหมดแล้ว ดวงตาทั้งคู่เลื่อนลอยไร้ประกาย
นี่มันเป็นไปได้อย่างไรกัน
ในเกมจะมีสัตว์ประหลาดที่ไม่อาจเอาชนะได้อย่างสิ้นเชิงได้อย่างไร
ปาตู้เหลิ่งคู่ลูบลำคอของตนเอง
หลังจากขากรรไกรใหญ่ของด้วงเกราะดำยักษ์ตัดคอของเขา ก็กลืนกินศีรษะของเขาเข้าไปราวกับกำลังแทะเมล็ดแตงโม
สมรรถภาพทางกายอันทรงพลังของขั้นเก้า ทำให้แม้เขาจะสูญเสียศีรษะไป ชั่วขณะหนึ่งก็ยังไม่ตายในทันที