กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 279 เผ่ามนุษย์ย่อมไร้หนทางรอดอย่างแน่นอน
"ใหญ่... ใหญ่เหลือเกิน!"
พวกแมลงมาเร็วเกินไปแล้ว
ในยามที่เหล่าผู้เล่นยังมิทันหลุดพ้นจากอารมณ์ความรู้สึกเมื่อครู่
ด้วงยักษ์พลันทิ้งตัวลงสู่พื้นแล้ว
เสียงกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่นอันมหาศาลนั้น แม้กระทั่งจุดที่เหล่าผู้เล่นยืนอยู่ก็ยังสั่นสะเทือน
เผ่าซัคคิวบัสมั่วจื่อที่แอบลอบออกมาจากมุมมืด ในยามนี้หัวใจแทบจะกระดอนออกมานอกอก
นางยืนอยู่ตรงมุมกำแพง จ้องมองแมลงยักษ์ตนนั้น ทั่วทั้งร่างสั่นเทิ้มไปหมด
เพียงแลเห็นกระดองสีดำมะเมื่อม รวมทั้งปากแมลงที่ก้มลงกัดแทะกลืนกินมิหยุดหย่อน เผ่าซัคคิวบัสมั่วจื่อก็อดมิได้ที่จะบังเกิดความหวาดผวา