เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 272 เจ้าคนรวย สวัสดี เจ้าคนรวย ลาก่อน
ประกายไฟพวยพุ่งออกมาจากข้างกาย
ปาตู้เหลิ่งคู่เอี้ยวศีรษะมอง ก็เห็นโทวโหยวผัวกลับเข้ามาในเกมอีกครั้งแล้ว ทั้งยังง้างปากของราชาโครงกระดูกอันเดดออกด้วยท่วงท่าอันองอาจสง่างามไร้ใดเปรียบ ช่วยเหลือเขาลงมาได้
ปาตู้เหลิ่งคู่มองจนตาค้าง
ยังมีชีวิตอยู่ ฮ่าๆๆ ยังรอดชีวิตอยู่
ดียิ่งนัก ตัวเขายังไม่ตาย ขอเพียงประเดี๋ยวอาศัยเลือดอันน้อยนิดที่เหลืออยู่นี้ไปหาเงินทองสักหน่อย ก็จะสามารถซื้อน้ำยารักษาได้แล้ว!
มุมปากของโทวโหยวผัวยกขึ้น "หึหึ เจ้าหน้าใหม่ แม้เจ้าจะฝ่าด่านขึ้นสู่ขั้นเก้าได้กะทันหันจนดูสง่าผ่าเผยยิ่งนักก็จริง ทว่าในเรื่องการวางมาดเก๊กท่านั้น เจ้ายังต้องเรียนรู้อีกมาก!"
ดังเช่นในยามนี้ ที่ยื่นมือช่วยชีวิตเขาไว้ได้ในเสี้ยววินาทีอันเป็นตาย
เช่นนี้แล้ว บารมีความเท่ของโทวโหยวผัวผู้นี้ ย่อมอยู่เหนือกว่าปาตู้เหลิ่งคู่เป็นแน่
บนใบหน้ามนุษย์แมลงของโทวโหยวผัวไม่อาจมองเห็นสีหน้าใด ทว่าปาตู้เหลิ่งคู่กลับสังเกตเห็นแววแห่งความภาคภูมิใจอันเจือจางได้จากดวงตาของเขา