กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 250 ดันเจี้ยนแรกเปิดฉาก (เพิ่มตอนพิเศษให้ไฮพีซิงเหริน)
ผิวหนังแมลงแนบสนิทเข้ากับร่างในพริบตา
ลี่ลี่อันที่เมื่อครู่ยังแลบลิ้นเลียริมฝีปากและคิดจะทรมานอูยาจี้ซืออย่างโหดเหี้ยม พอได้เห็นผิวหนังของแมลงในจังหวะนี้ ตัวผีดูดเลือดแทบจะขนลุกชันไปทั้งร่าง
ความรู้สึกหวาดกลัวทำให้กระทั่งจะหยั่งเชิงพลังฝีมือของอีกฝ่าย นางยังไม่กล้าแม้แต่น้อย
สัญชาตญาณสั่งให้คิดจะเผ่นหนีในทันที
นั่นมันตัวแมลงเชียวนะ!
ลำดับขั้นของพวกแมลงหาใช่เรื่องสำคัญไม่
พวกมันสามารถแพร่พันธุ์ได้อย่างไร้ขีดจำกัด อีกทั้งขอเพียงพบเจอสิ่งใดที่กลืนลงคอได้ ก็จะส่งสัญญาณออกไปทันที
หากพบเห็นตัวแมลงแล้วไม่มีความมั่นใจว่าจะสังหารได้ในคราเดียว ก็ต้องรีบหนีให้ไวที่สุด!