เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 238 สู้ไม่ได้ก็เข้าร่วมเสียเลย
(บทก่อนหน้ามีการแก้ไข เพิ่มเนื้อหาขึ้นสามพันคำ)
"บัดซบแท้ๆ นึกไม่ถึงว่าจะถูกฝูงหนูโสโครกลอบกัดเอาได้"
"ฮ่าๆๆๆ รีบจับพวกมันไว้ กลืนกินพวกมันซะ!"
"เจ้าโง่ ตอนนี้ควรรีบสั่งให้สมองกลเปิดระบบระบายอากาศก่อนสิ"
"ปัญญาประดิษฐ์บัดซบนี่ต้องใช้สิทธิ์การเข้าถึง คาคา จงควบคุมซากศพของเจ้า แล้วไปสั่งให้ปัญญาประดิษฐ์เปิดระบบระบายอากาศเดี๋ยวนี้"
"หากข้าหาเจ้าพวกหนูโสโครกนั่นพบ จะต้องฉีกพวกมันให้แหลกเป็นชิ้นๆ!"
คาคา ซึ่งก็คือปูยักษ์มหึมาตัวนั้น ดวงตาโปนปูดทั้งสองข้างกวาดมองไปรอบทิศ ก่อนจะชูซากศพของอันเยวี่ยตงขึ้น แล้วเริ่มวิ่งชนพุ่งทะยานไปทั่วลำยานรบอย่างบ้าคลั่ง
ความเร็วของมันรวดเร็วยิ่งนัก
ทว่าสมองกลกลับเอาแต่ส่งเสียงร้องเตือนไม่หยุด ไม่อาจระบุตัวตนได้