กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234 เกมเจ้าดินแดน การพัฒนาสิถึงจะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด!
"ใครว่าข้าไม่ทำเรื่องเป็นผู้เป็นคนกัน" เว่ยหยวนหัวเราะคิกคัก
ยามที่ไร้ผู้คน เขาทอดกายนอนเอกเขนกหมดสภาพในทันที แล้วเริ่มอัปเดตหน้าต่างเกม
"มีระบบเยาวชนนี้แล้ว ซิงเฉินมิต้องขอบอกขอบใจข้าเป็นยกใหญ่หรอกรึ"
"ดูซิว่าคราวนี้ยังมีผู้ใดกล้าว่าข้าเป็นทีมงานสุนัขอีกหรือไม่!"
คำพูดของเว่ยหยวนเพิ่งจะสิ้นเสียงลง
ณ ห้วงอวกาศอันไกลโพ้นนอกดาวคราม อู๋สือซิงที่สวมชุดเกราะจักรกลต่อสู้กับอสูรดวงดาวตนหนึ่งจนตัวตาย และกำลังเตรียมจะฟื้นคืนชีพ ก็ต้องชะงักค้างไป
ระบบเด้งขึ้นมาบอกกับเขาว่า หากปราศจากความยินยอมของผู้ปกครอง เขาก็มิอาจฟื้นคืนชีพได้?
เดี๋ยวนะ
การกระทำบัดซบพรรค์นี้ผู้ใดเป็นคนคิดขึ้นมากัน