กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 230 ปาตู้เหลิ่งคู่: การไม่สังหารข้า คือความผิดพลาดครั้งใหญ่หลวงที่สุดของเจ้า
"อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามา!"
"พวกแมลง พวกแมลงมาแล้ว รีบหนีเร็ว!"
"ระบบป้องกันดวงดาวไร้ผลแล้วหรือ ไฉนจึงมีแมลงมุดเข้ามาในพันธมิตรได้เล่า!"
"อ๊าก!"
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่าบนดาวพายุหมุน
ขาหน้าอันแหลมคมของโทวโหยวผัว แทงทะลุลำคอของนักรบยีนระดับเก้าผู้หนึ่งได้โดยแทบไม่ต้องเปลืองแรง
เนื้อหนังที่ถูกฉีกกระชากออก ส่งกลิ่นหอมกรุ่นยั่วน้ำลาย
แม้แต่เหล่าผู้เล่นที่คุ้นชินกับอาหารมนุษย์ ในยามนี้ต่างก็เผลอกลืนน้ำลายลงคอไปโดยไม่รู้ตัว
"มารดาเถอะ เนื้อหนังสดๆ นี่ กลิ่นมันหอมฟุ้งน่ากินชะมัด" บนใบหน้าของเฉียนหลี่เถียวเถียวแนบติดไว้ด้วยผิวหนังของด้วงกว่าง