เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222 หากก้าวเดินบนเส้นทางสายนี้ต่อไป เผ่ามนุษย์ยังจะเป็นเผ่ามนุษย์อยู่อีกหรือ
สายตาของเว่ยซื่อซานนั้นชัดเจนจนเกินไปจริงๆ
เขาแทบอยากจะเขียนคำสามคำว่าอัปลักษณ์สิ้นดีไว้บนใบหน้าเสียด้วยซ้ำ
การวิวัฒนาการของเผ่ามนุษย์ อย่างไรก็ไม่อาจมุ่งหน้าไปในทิศทางนี้ได้กระมัง
เว่ยซื่อซานขมวดคิ้วด้วยความปวดร้าว ทว่ายังคงต้องเผชิญหน้ากับโทวโหยวผัวและอั้นจงฉี่เถาตรงๆ
“ทิศทางการวิจัยของดร. จ้าวลี่ในตอนนั้น ความจริงแล้วก็คล้ายคลึงกับน้ำยาปลดล็อกยีน เพียงแต่ด็อกเตอร์ที่วิจัยน้ำยาปลดล็อกยีนในตอนนั้นเลือกทิศทางโดยใช้สารสกัดจากเลือดเนื้อของเผ่าแมลงใส่ลงไปในน้ำยา เพื่อช่วยให้หมื่นเผ่าปลดล็อกกุญแจพันธุกรรมได้ ทว่าอาจารย์ของดร. จ้าวลี่กลับพาเขาศึกษาวิจัยเรื่องการใช้เผ่าแมลงมาดัดแปลงร่างกายโดยตรง”
เว่ยซื่อซานเริ่มเล่าเรื่องราวในอดีตกาลอย่างช้าๆ
หมื่นเผ่าในกาลนั้น ไม่มีเผ่าพันธุ์ใดเลยที่สามารถทะลวงผ่านพันธนาการแห่งยีนไปได้
เผ่าแมลงในตอนนั้นก็หาได้แข็งแกร่งมากนัก แมลงทุกตัวดูเหมือนจะใช้ระบบเดียวกันทั้งหมด
ราชันแมลงถือกำเนิด สร้างรัง รังแมลงเพาะเลี้ยงแมลงงาน แมลงงานออกหาอาหารเพื่อนำมาป้อนกลับคืนสู่ราชันแมลง