เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 190 สังหารให้สิ้นซากไปเสียเลยก็สิ้นเรื่อง
ทันทีที่เจ้าดินแดนเผ่ามนุษย์สัตว์แผดเสียงคำรามลั่น ด้านข้างกายของเขาก็พลันปรากฏร่างของมนุษย์หลายคนขึ้นมาในทันใด
"น้องสาวเจ้าสิ!"
เซียนตี้ซื่อจือหลางชี้ไปยังเต้าโหย่วฉิ่งหลิวปู้ที่แม้ร่างจะแตะถึงพื้นแล้วแต่ก็ยังมิวายต้องโพสท่าทางสุดหล่อเหลาเอาไว้ก่อน
"อยากได้น้องสาวเจ้า ก็ไปทวงเอากับเขานู่น!"
มุมปากของเต้าโหย่วฉิ่งหลิวปู้ยังมีโลหิตสดๆ ไหลรินออกมา มือสะบัดแส้ปัด พลางเอ่ยด้วยสีหน้าหลุดพ้นเหนือโลกีย์ "พี่น้อง ไฉนจึงด่าทอกันเช่นนี้เล่า"
เมื่อเขากล่าวจบ ก็ปล่อยเหล่ามนุษย์สัตว์ที่อยู่ในห้วงมิติตัวกิเลนสัตว์เลี้ยงของตนออกมา
ครั้นเหล่ามนุษย์สัตว์ได้รับการปล่อยตัวออกมา เต้าโหย่วฉิ่งหลิวปู้ก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนอันไพเราะของเกมดังขึ้น
มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มบาง ท่าทางประหนึ่งผู้มีปัญญารู้แจ้งในธรรมลึกซึ้งยิ่ง
"ให้ตายสิ เจ้าหมอนี่มันช่างเสแสร้งแกล้งทำเก๊กได้ใจจริงๆ ข้ารู้สึกได้ถึงกลิ่นอายความเก๊กตลบอบอวลไปทั่วทั้งบริเวณแล้วเนี่ย"