เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 188 ผู้เล่นเมาเพียงสามส่วน แต่แสดงสมบทบาทจนเจ้าต้องหลั่งน้ำตา
ตามค่านิยมความงามของเผ่ามนุษย์สัตว์
ยามที่คนในเผ่ากลายร่างเป็นมนุษย์ ยิ่งมีลักษณะความเป็นสัตว์หลงเหลือน้อยเท่าใด ก็จะยิ่งสมบูรณ์แบบมากเท่านั้น
หลีฮวาฮวามองดูมนุษย์ผู้สวมชุดนักพรตเต๋าที่มีสีหน้าเย็นชาผู้นั้น เขาสะบัดแส้ปัด ถูกอสูรดวงดาวซัดล้มลงครั้งแล้วครั้งเล่า และก็ปีนลุกขึ้นมาใหม่อีกครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นกัน
ที่มุมปากของเขา ถึงกับมีรอยคราบเลือดและลิ่มเลือดปะปนออกมา
เพียงแค่เฝ้ามองดูเช่นนี้ ก็นับว่าน่าเวทนาอย่างยิ่งแล้ว
ทว่าสิ่งที่น่าเวทนายิ่งกว่า ยังคงอยู่เบื้องหลัง
ความดันทุรังของนักพรตเต๋าทำให้อสูรดวงดาวส่งเสียงคำรามกึกก้อง อสูรดวงดาวสีดำหลายตัวที่ล้อมโจมตีหุ่นรบอสรพิษยักษ์เมื่อครู่ ต่างละทิ้งการต่อสู้กับหุ่นรบ แล้วพากันรุมล้อมเข้ามา หมายจะร่วมมือกันสังหารนักพรตน้อยผู้นั้น
แท้จริงแล้วเหล่าผู้เล่นต่างก็กำลังถูกรุมโจมตีอยู่ทั้งสิ้น
ทว่ามิทราบเพราะเหตุใด