เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 173 แย่แล้ว เจอเศรษฐินีตัวจริงเข้าให้แล้ว
“พรืด~”
“ฮ่าๆๆๆ พี่เว่ย คนในเผ่าของท่านพวกนี้……”
“ข้าจะขำตายอยู่แล้ว พวกเขาต้องไม่ใช่ร่างสถิตการรุกรานของความมืดโกลาหลอย่างแน่นอน ทำไมกันนะ ฮ่าๆๆๆ ขำจะตายอยู่แล้ว”
“ไม่ใช่สิ พวกเขาไม่รู้หรืออย่างไรว่าการประลองครั้งนี้มีการถ่ายทอดสดออกมาด้วยน่ะ”
“ไม่ๆๆ พวกเขาต้องลืมไปแล้วแน่ๆ ว่าการกระซิบกระซาบพูดคุยกันมันไม่มีประโยชน์อันใดเลย”
“ด้วยตรรกะเช่นนี้ ข้าขอยกนิ้วให้คนของเผ่ามนุษย์ที่ชื่ออะไรนะ……ชื่ออะไรนะ……”
“โทวโหยวผัว”
“ใช่แล้ว มนุษย์ที่ชื่อโทวโหยวผัว ขอยกนิ้วโป้งกดถูกใจให้อย่างยิ่งใหญ่เลย”
“ฮ่าๆๆๆ ช่างเป็นสายโซ่ตรรกะที่น่าขันสิ้นดี เพราะการรุกรานแห่งความโกลาหลชอบพูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระ พวกเขาก็เลยกลายเป็นการรุกรานแห่งความโกลาหลไปเสียนี่”