กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164 หวาน หวานเหลือเกิน
กองไฟสีส้มสว่างแลดูคลุมเครือชวนวาบหวามยิ่งนัก
อย่างน้อยในสายตาของเหล่าผู้เล่น มันช่างชวนวาบหวามจนแทบขาดใจ!
ช่างน่าเขินอายเสียจริง ได้สัมผัสมือน้อยๆ เสียด้วย
อาข่าลี่มองดูเยี่ยปู้โชวที่ยืนอยู่ข้างกองไฟ ซึ่งเอาแต่ยืนบิดตัวไปมาตั้งแต่กุมมือกันไปเมื่อครู่ ด้วยความสงสัยยิ่ง
ผู้บัญชาการของเผ่ามนุษย์หรือ
มีสภาพเช่นนี้เองหรือ
เหตุใดจึงดูคล้ายกับมีสิ่งใดไม่ปกติอยู่บ้าง
เหล่านางฟ้าด้านหลังของนางก็เริ่มลังเลเช่นกัน จึงขยับเข้ามาใกล้ข้างกายอาข่าลี่แล้วเอ่ยถามเสียงเบา
"ผู้บัญชาการใหญ่ มนุษย์พวกนี้คงมิใช่ตากฝนจนถูกความมืดมิดกลืนกินไปแล้วหรอกนะ"