กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 154 ดาวหนองบึง
"ทุกท่านที่นั่งอยู่ ณ ที่นี้!"
"ล้วนเป็นเศษสวะ!"
สุรเสียงของไฮพีซิงเหรินส่งผ่านอุปกรณ์ถ่ายทอดในสนาม ดังก้องเข้าสู่โสตประสาทของสรรพชีวิตในที่นั้นอย่างแจ่มชัดยิ่ง
เว่ยหยวนรู้สึกหน้ามืดทะมึนขึ้นมาในบัดดล
ทว่าเหล่าศิษย์ผู้สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเจ้าดินแดนเผ่าอื่นๆ ที่มาร่วมประลอง กลับล้วนรู้สึกว่านี่คือการท้าทาย
การท้าทายอันโจ่งแจ้งไร้ยางอาย
เผ่ามนุษย์ช่างน่าชังยิ่งนัก เหตุใดจึงได้กำเริบเสิบสานถึงเพียงนี้!
การประลองยังมิทันเริ่มต้นขึ้นเลยแม้แต่น้อย ยามจับสลากกลับกล้าเอ่ยคำรบประกาศศึกต่อพวกเขาเสียแล้ว
"เว่ยหยวน พวกเจ้าอย่าได้ลำพองตนเกินไปนัก เจ้าเด็กนั่น รังแต่จะไปทิ้งชีวิตในสนามประลองเป็นแน่"