เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152 อ้อ อย่างนั้นรึ? ข้าไม่เชื่อหรอก (เพิ่มตอนพิเศษให้ไฮพีซิงเหริน)
เว่ยหยวนมองดูผู้เล่นคนหนึ่งที่กระโดดลงมาจากฟากฟ้า
จากนั้นก็ราวกับเกี๊ยวตกลงในหม้อต้ม เริ่มมีคนกระโดดตามลงมาเป็นทิวแถว
เขาอ้าปากค้างอย่างอดรนทนไม่ไหว หมายจะตะโกนออกไปสักประโยคว่า "อย่าได้ทำข้าขายหน้าเชียวหนา..."
ทว่าหากตะโกนออกไปในเพลานี้ เกรงว่าจะยิ่งขายขี้หน้ากว่าเดิม
เขาจึงได้แต่นิ่งเงียบไป
ทว่าอาหมี่ลั่วที่อยู่ด้านข้างกลับมิอาจนิ่งเฉยได้
อาหมี่ลั่วดึงแขนเสื้อของเว่ยหยวนพลางเอ่ยกระซิบเสียงแผ่วว่า "รุ่นพี่ ท่านมิได้บอกคนในเผ่าของท่านหรือว่า หน้าประตูวิทยาลัยห้ามบินน่ะ? เขตห้ามบินสูงถึงสามพันเมตร กระโดดลงมาดื้อๆ เช่นนี้ เกรงว่าจะตกกระแทกจนพิการเอาได้นะขอรับ..."
อาหมี่ลั่วเพิ่งจะเอ่ยจบ
ก็เห็นโทวโหยวผัวที่เป็นหัวขบวนดิ่งพสุธา เอาหัวทิ่มลงพื้นดังสนั่นปัง กระแทกจนร่างเด้งดึ๋งขึ้นมาจากพื้นดินถึงสองครา