กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 131 เล่นใหญ่สักครา (เพิ่มตอนพิเศษให้สาวแว่นโมเอะแห่งเจียงเหอหูไห่)
ไฮพีซิงเหรินชักขวานเล่มโตออกมา ฟันขวางฉับเดียวก็กรีดฝ่ามือตนเองจนเป็นแผลลึกปากกว้าง
ท่าทางเช่นนั้นทำเอาเซี่ยเสวี่ยลาตกใจไม่น้อย
เซี่ยเสวี่ยลาเอ่ย “ซี๊ด ข้านึกว่าเจ้าจะตัดฝ่ามือตัวเองขาดเสียแล้ว”
ไฮพีซิงเหรินตอบ “ฮิๆ หยาบแต่นอกทว่าในละเอียดอ่อน!”
ร้ายกาจ ผู้เล่นผู้นี้เป็นยอดคนโดยแท้
ความคิดของเซี่ยเสวี่ยลาเพิ่งผุดขึ้นมาในหัว ก็แลเห็นเหล่าแมลงที่เมื่อครู่ยังเกาะแน่นบนม่านพลังงานคุ้มกัน ก้มหน้าก้มตากัดแทะกลืนกินพลังงานอย่างขะมักเขม้น พลันหยุดชะงักการเคลื่อนไหวทั้งหมดลงในพริบตาที่ได้กลิ่นคาวโลหิต
จากนั้น พวกมันก็หันขวับมาพร้อมเพรียงกัน