กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 127 ผ่านไปตั้งหลายปี พวกเจ้าก็ยังโง่เขลาเช่นเดิม
แม้สภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยบนดาวหลักเผ่ามนุษย์จะมิได้รับการปรับปรุงเปลี่ยนโฉม
ทว่าบ้านเรือนที่พวกเขาพำนักกลับเปี่ยมไปด้วยร่องรอยแห่งวิทยาการ
ภายในบ้านเปลือกไข่ล้วนเป็นรูปแบบจำลองเสมือนจริง
โทวโหยวผัวเพิ่งเคาะประตูไป
บนเปลือกไข่พลันปรากฏรอยแยกของประตู จากนั้นจึงเปิดออกเป็นช่องทางเดิน
"โอ้โห จะว่าไปแล้ว ประตูนี้จะล้ำหน้าหรือไม่ข้าก็ไม่รู้หรอกนะ แต่ทำแบบนี้แล้วมันดูโก้หรูจัดเต็มจริงๆ!"
โทวโหยวผัวมิได้สนใจอันเยวี่ยเซิ่งอินผู้เป็นบอสซึ่งยืนอยู่ตรงข้ามในยามนี้เลยแม้แต่น้อย เขาแนบตัวลูบคลำไปมาตรงขอบประตูสีขาวน้ำนม
เซี่ยเสวี่ยลากระแอมเบาๆ หนึ่งเสียง
หม่าข่าปาข่า "อย่าทำเรื่องขายหน้า"