กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 72 มนุษย์เอ๋ย จงหยุดก้าวเถิด
เซี่ยเสวี่ยลาคาดไม่ถึงว่า ท่านเจ้าดินแดนจะเอ่ยถามคำถามนี้กับนาง
ความอิสระของเกมนี้ ช่างเป็นจริงดั่งที่จางเทาเคยกล่าวไว้มิมีผิด
"ทุกเรื่องราว ล้วนให้ข้าเป็นผู้ตัดสินใจทั้งหมดจริงหรือเจ้าคะ"
เซี่ยเสวี่ยลาสัมผัสได้ถึงเลือดลมที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้งหลังจากห่างหายไปเนิ่นนาน
เว่ยหยวนเอ่ยว่า "ย่อมเป็นเช่นนั้น ในสงครามครานี้ท่านคือผู้บัญชาการสูงสุด การตัดสินใจทั้งปวงในระหว่างศึก ย่อมต้องขึ้นอยู่กับการบัญชาของท่าน"
ใช้คนมิคลางแคลง คลางแคลงมิใช้คน
เหล่าผู้เล่นล้วนเป็นผู้ที่เขาอัญเชิญมาจากบ้านเกิดเมืองนอนทั้งสิ้น
เว่ยหยวนย่อมเชื่อมั่นว่าสหายร่วมบ้านเกิดของตน ย่อมมิมีวันกระทำการลอบแทงข้างหลังตนเป็นแน่
อย่างไรเสีย