กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 พี่หยวน ท่านทำเช่นนี้จะทำให้ข้าดูโง่เง่านะ
"ในเมื่อพวกเราคิดจะแฝงตัวเข้าไป ก็ต้องสร้างร่องรอยของการพ่ายแพ้ศึกไว้บนตัวเสียหน่อย"
โทวโหยวผัวกอบโคลนจากพื้นขึ้นมากำมือหนึ่ง แล้วป้ายลงบนใบหน้าของตนเองทันที
"ฮี่ๆ"
ฟันขาวสะอาดสองแถวส่องประกายวาววับ
"ข้าไม่เอาด้วยหรอก สกปรกเกินไปแล้ว! อีกอย่างโคลนใต้ทะเลนี่ก็เหม็นหึ่งเลยด้วย" หม่าข่าปาข่ายกสองมือประสานเป็นกากบาท ทำท่าปฏิเสธ
สตรีอย่างเราย่อมต้องตัวหอมนุ่มนวลสิถึงจะถูก!
"ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็หมดสิทธิ์ตามพวกเราไปเล่นเกมลอบเร้นแทรกซึมเข้าไปข้างในแล้วล่ะ!" โทวโหยวผัวขยับเข้าไปใกล้เว่ยหยวน
ท่าทางดูไม่ต่างอะไรกับสุนัขจิ้งจอกแอบอ้างบารมีเสือ
"กระทั่งพี่หยวนยังเห็นพ้อง เจ้าจะไม่เห็นด้วยรึ?"